Opis produktu:
Wyjątkowo słodki smak osiąga się przez użycie miodu do scalenia kopca, samo ciasto bowiem ma smak słonawy. Kolor ciasta zależy od koloru żółtek w użytych do wyrobu jajkach. Dobrze wysmażone i uformowane mrowisko powinno zachować lekkość i kruchość pomimo dodatku lepkiego sosu miodowego. Wielkość stożka zależy od upodobań konsumentów oraz od średnicy talerza, na którym jest ułożony. Delikatny wygląd i niewielka waga ciasta nie idą w parze z jego ciężkostrawnością.
Przepis na ten produkt pochodzi z Litwy. Na terenach polskich przez wiele wieków funkcjonował pod nazwą kopiec. Ostatecznie jednak przyjęła się nazwa mrowisko, ponieważ ciasto posypane jest makiem, przypominającym mrówki w mrowisku. Legenda głosi, że nową nazwę nadano kopcowi podczas hucznej staropolskiej biesiady.
By mrowisko miało ładny, ciemny złoty kolor gospodynie używają jajek z własnego gospodarstwa. Jajka takie mają żółtka o intensywnym kolorze, w przeciwieństwie do jasnych żółtek jaj fermowych. Dawniej do smażenia używano głównie smalcu. Obecnie powszechnie dostępny olej pozwala na błyskawiczne smażenie rozwałkowanych i pokrojonych kawałków ciasta bez nadmiernego nasiąkania tłuszczem. By ciasto było bardziej kruche oraz by łatwiej się rozwałkowywało pod koniec wyrabiania dodawana jest odrobina oleju – unika się dzięki temu konieczności częstego posypywania mąką stolnicy podczas wałkowania ciasta. Do polania mrowiska najlepiej nadaje się samodzielnie wyrabiany miód z mniszka lekarskiego – mleczu.
Dawniej mrowisko przygotowywane było tylko z okazji świąt bądź ważnych uroczystości. Dzisiaj przygotowywane jest częściej, a w restauracjach pogranicza polsko-litewskiego dostępne jest cały rok.

Miejsca wytwarzania:
Suwalszczyzna