Opis produktu:

Surowce używane do wyrobu słoniny pochodzą od zwierząt (świń) z własnej hodowli. Jako przyprawę do słoniny dawniej używano tylko czosnek i ziele `bagużiai’ (bot. bastutis, brassica).‘Bagużiai’ zbierało się jesienią, kiedy dojrzały nasiona. Zebrany plon był podsuszany i młócony cepem. Później wkładano go do worka i wieszano obok pieca aby wysechł.
Metoda przygotowania solonej słoniny przedstawia się następująco:
1. Wypatroszenie wieprza.
2. Oddzielenie słoniny od mięsa.
3. Pokrojenie słoniny na 4-6 kawałków.
4. Wtarcie w kawałki słoniny soli z domieszką czosnku (solenie na sucho).
5. Posypanie słoniny nasionami `bagużies` (bot. bastutis, brassica) i pozostawienie jej na 2-3 dni.
6. Odwrócenie słoniny na drugą stronę.
7. Polanie słoniny sokiem (rosołem), który się wydzielił i posypanie kawałków solą.
8. Pozostawienie słoniny na 2-3 tygodnie, przewracanie jej od czasu do czasu na drugą stronę.
9. Umieszczenie słoniny wysoko, w przewiewnym miejscu, w spichlerzu.
10. Słoninę przechowuje się w drewnianych naczyniach. Na wiosnę okłada się pokrzywą.

Można także natrzeć słoninę listkiem laurowym i pieprzem oraz do rosołu dodać trochę cukru. Zamiast solenia na sucho można zastosować solenie w rosole: gotuje się rosół z posolonej wody. Roztwór z soli powinien być bardzo gęsty (zawartość soli sprawdza się za pomocą ziemniaka, który wrzucony do rosołu nie powinien utonąć). Rosołem zalewa się słoninę, po 3–4 dniach wyjmuje się ją, naciera czosnkiem i przyprawami. Cały proces solenia trwa 2-3 tygodnie. Po tym czasie osusza się słoninę i umieszcza w przewiewnym miejscu.

Słoninę kroi się w plastry (najlepiej w kwadraty), spożywa z chlebem. Dodaje się też do innych potraw.

Miejsca wytwarzania:
Litwa